Denizlispor benim yaşam biçimim… Çünkü gençliğim Denizlispor’da geçti. 18 yaşında geldim. 29 yaşında ayrıldım. 11 yıllık Denizlispor hayatımda 5 yılı takım kaptanlığı… Burada efsane kaptan unvanını aldım. Askerliğimi de Denizli’de yaptım. Emekli oldum. Aileme baktım. Ekmeğimi yedim. Kardeşim Murat da Denizlispordaydı. Rıdvan’da çok sever Denizli’yi… Şimdi sıkı durun. Bilmediğiniz ve takımın selameti için açıklıyorum. Kulüpte Burak Özsaraç egomanyası esmeye devam ediyor. Evet, iki sezondur o gelsin bu gitsin o istiyor. 28 futbolcu aldırdı. Dünya zarar kulübe… Şimdi de esas konu Recep Niyazı sinsi planlarıyla o oynatmıyor. Rahat bırak Recep’i… Son maçta gördün. Attı yine… İnanın Ali Çetin’in pırıl pırıl Yeşil cepheyle arasını bozan da o. Barov, kaleci adamı da yola getirebilirdi. Şampiyon kadroyu da bozan o. Takım içinde huzursuzluk yaratanda kendisi. İnanın başkan Ali Çetin’in kalbinde bir şey yok. Benimle de arayı bozmak için yapmadığı kalmadı. Sudan sebeple 25 kulüp çalıştıran Fenerbahçe’de oynamış Durmuş Ali Çolak’ı da o yedi. Ben ve kardeşlerim futbol için yaratıldık. Yanılmayız. Lütfen başkanım Ali Çetin ve yönetim kurulundaki dostlarım bana kızmayın acil önlem alın. Her şey ortada. Taraftarımızda uyanık olsun. Malum kişi gitmediği sürece huzur olmaz.
Dipnot…
Ankaragücü’nde ilk golü atan Atakan, Ankaraspor’daydı. Normal bir ücrete alınacaktı. Durmuş hoca söyledi. Göztepe kalecisi İrfancan Adanspor’daydı. Burak Özsaraç almadı. Dinlemedi. İhsan Niyaz, Bursasporlu Batuhan Kör’ü söyledi. Çocuk diye güldü geçti. Erdi Dikmen de olmadı. Durum ortada… Saygılarımla….
Son güncelleme: 29 Aralık 2020 – 16:17
