Bir Âlim ölür ailenden biri ölmüş gibi ateş düşer yüreğine.
Sevgili Doğan Cüceloğlu Hocamın, ölümü bizleri çok üzdü. Sanki öksüz kaldık. O, bizim babamız, ağabeyimiz, büyümüzdü.
Ülkemizde sevmeyi çok bilmiyoruz. Duygularımızı yok sayarak ve özümüzden koparılarak büyümüşüz. Doğan Hocam, tam da bu kanayan yaramıza parmak bastı, yara bandı oldu.
Öyle cesur yürekliydi ki, kendi hayatını hepimize anlattı.
Bu bizim ülkemiz de pek alışagelmiş bir durum değildir. Bizde sorunlar örtbas yapılır. ” Kol kırılır yen içinde kalır.” Cümleleriyle bilincimize işlendi.
Doğan Hocam, kendi yaşadıklarını yazdı ve anlattı bizlerin hayatlarına rehber oldu. ” Biz bilinçi ” ” Gözlemleyen bilinç “, “Şükür duygusu”, ” Sevgiyle bakabilmeyi” anlatı kitaplarıyla.
Sorgulayan, anlayan bir bilinçi oluşturmaya çalıştı. Karanlık odamıza ışık oldu. Ülkemizin değerlerin kıymetini sahip çıkmamızı belirti. Bizde ondan öğrendiklerimizle yazacağız, anlatacağız.
Bugün yazar olabildiysem bu Doğan Hocamın, yazdıkları ve söyledikleriyle oldu. Sanşlıyım ki yüz yüze tanıştım sohbet edebildim. Artık sıra bizde onun sevgisini anlatarak hep yaşatmaya devam edeceğiz. Asla unutmayacağız.
Son güncelleme: 19 Şubat 2021 – 11:06
